Croatian Country Life

De ware aanbidder – deel 1

Waar je je ook bevindt vandaag, hoe wanhopig en uitzichtloos je leven ook lijkt. Hoe schuldig je jezelf ook voelt. Hoe vaak je het ook geprobeerd hebt….Als je een hart hebt dat volkomen naar God uitgaat zal Hij je vinden, je verlossen en je leven zal nooit meer hetzelfde zijn. God zoekt de ware aanbidders. Gods tegenwoordigheid geneest! 

Een paar mooie uitspraken van Anselm Grun uit het boek over de Woestijnvaders “De hemel begint in jezelf”:  

We moeten door onze zonde heen tot ons diepste innerlijk doordringen. Dan kun je vanaf dat diepste punt opstijgen naar God. 

De weg naar God loopt via mijn zwakheden en mijn onmacht. In mijn onmacht wordt me pas duidelijk wat God met mij van plan is, wat Hij van mij kan maken als Hij me helemaal vult met Zijn genade. 

Op de bodem van je onmacht kun je een diepe vrede vinden. Daar ligt de volledige overgave aan God. Kwetsbaarheid hoeft helemaal niet overwonnen te worden. Geef je strijd op en geef je over aan God; dat maakt waarlijk vrij! 

In de binnenkamer hoef je niets te beoefenen. Je hoeft zelfs niet te bidden. Als je er maar blijft (sluit je deur). Dan verandert er iets in je, je vindt innerlijk rust           

Wie als maar bij mensen is kan vanwege de onrust en verwarring zijn zonde niet zien. Wie de rust zoekt kan zijn eigen fouten spoedig herkennen. 

Wat mensen niet zien van jou als je in de binnenkamer bent is de strijd die je hebt gevoerd met je gedachten. 

Bij veel gelovige mensen merk je dat ze met hun vroomheid de waarheid over zichzelf willen omzeilen. Ze vluchten in gedachten en gevoelens van vroomheid om toch maar niet met zichzelf geconfronteerd te hoeven worden. Dat vinden ze beangstigend. 

Als je alleen voor God zit en je kunt dat uithouden zonder na te denken, zonder eisen te stellen, zonder het saai te vinden, dan kom je in contact met de waarheid; onverbiddelijk maar ook bevrijdend. 

Maria en Marta (Bijbel – Lukas 10: 38-42) 
38 Terwijl zij op reis waren, kwam Hij in een zeker dorp. En een vrouw, Marta geheten, ontving Hem in haar huis. 
39 En deze had een zuster, genaamd Maria, die, aan de voeten des Heren gezeten, naar zijn woord luisterde. 
40 Marta echter werd in beslag genomen door het vele bedienen. En zij ging bij Hem staan en zeide: Here, trekt Gij het U niet aan, dat mijn zuster mij alleen laat dienen? Zeg haar dan, dat zij mij komt helpen. 
41 Maar de Here antwoordde en zeide tot haar: Marta, Marta, gij maakt u bezorgd en druk over vele dingen, 
42 maar weinige zijn nodig of slechts één; want Maria heeft het goede deel uitgekozen, dat van haar niet zal worden weggenomen. 

Wie was deze Maria? 
Zij was de zus van Lazarus die opstond uit de dood. Zij was hoogstwaarschijnlijk ook de vrouw die vlak voor Jezus zijn dood zijn voeten heeft gezalfd met zeer kostbare olie en met haar lange haar die voeten ook heeft afgedroogd. Ze is ook de vrouw die op de achtergrond Jezus volgde en haar diende met haar bezit. Ze is ook de eerste persoon aan wie Jezus zich heeft geopenbaard 

Wij moeten allemaal bevrijd worden van onszelf:  
Zij is ook de vrouw uit wie zeven boze geesten werden uitgedreven door Jezus. Dat moet heel ingrijpend en bevrijdend zijn geweest voor haar. Dan begrijpen we ook waarom ze deze tijd nodig had aan de voeten van Jezus. Het is Jezus immers zelf die ons leert over de bevrijding van een persoon die gekweld werd door demonen. De binnenkant van die persoon moet gevuld moet worden met goede woorden en gedachten. Anders kan het weer helemaal misgaan. We vinden ware verandering in ons leven als we veel in Jezus tegenwoordigheid zijn en ons vullen met Zijn woord.  
 
Maar geldt dit alleen voor Maria? 
 
Ook Martha heeft bevrijding nodig. En met haar miljoenen Marta’s van over heel de wereld die altijd maar druk zijn en in beslag worden genomen door vele dingen. Maar één ding is slechts belangrijk.  Bevrijd worden van jezelf, bevrijd worden van de drang om altijd maar druk te zijn. Bevrijd worden van de “activity mode” en genezing vinden in de “abiding mode”. We hebben allemaal bevrijding nodig. We zijn geboren om weer te veranderen.  

Het is vast goedbedoeld als mensen zeggen dat we gewoon onszelf moeten zijn. Maar we hebben een leven lang op aarde gekregen om juist bevrijd te worden van onszelf. Een levenslang proces. Een proces dat het wel waard is. Je kunt van alles doen voor God, Hem op vele vlakken dienen. En toch zegt Jezus in de bijbel dat er sommige van deze mensen zijn die Hij niet kent. Hun tijd en talenten zetten ze wel in, maar tijd aan zijn voeten is beangstigend. Daar zit de ware verandering. Daar doorzoekt de Heilige Geest ons diepste wezen en bevrijdt ons van onze diepste angst en vult ons helemaal met Jezus.  
 
Waar vinden we onze diepste bestemming? 
In wie we zijn, of wat we doen? “Being someone or doing something” 
 
Jezus nodigt ook de mens die afgemat, vermoeid en belast is (door religie=het vele uitputtende dienen) om tot HEM te komen. 
 
Verloren zonen en dochters:  
Wie of wat is toch die stem die tegen Jezus zegt; ‘Trekt u het zich niet aan dat mijn zuster mij alleen laat dienen. Zeg dat ze mij komt helpen.’  
 
Verwachtingen worden verwijten, verwijten worden verwondingen, en verwonding wordt verwijdering…. 
En zo creëren we zogenaamde geestelijke plaatsen waar we de mensen inlijven in programma’s en activiteiten. Maar de mens zelf verandert er niet door. Want niet alleen de Maria’s moesten bevrijd worden, juist de Martha’s moeten ook bevrijd worden. In de meeste gevallen niet van zeven demonen maar het gist (of liever het gif) van de religie. Het werken voor goedkeuring, voldoening halen uit activiteit. Het zit zo geworteld in onze samenleving, je doet iets en dan ben je iets. Onze hele samenleving is gebaseerd op afrekenen en uitbetalen naar prestatie. Maar zo werkt het niet bij Jezus. 
 
De stem van Martha die hier klinkt is dezelfde stem als de broer van de verloren zoon uit Lukas 15 ‘Ik heb nooit iets gehad en ik heb altijd hard voor u gewerkt’. Het is de aanklacht en de stem van een wees die God niet als zijn Vader kent.  
 
Dit verwijt, deze jaloezie heb ik regelmatig gehoord in gesprekken met gelovigen die jarenlang meedraaiden en zich enorm hadden ingezet. Wanneer je ze vertelt van de getuigenissen en wonderlijke dingen die God deed was er vaak die verwijtende stem; ‘waarom die wel en ik niet’. De reden zou zomaar kunnen zijn dat alles wat in eigen kracht gebeurd in feite God niet nodig heeft. 
 
Werken om Gods gunst te verkrijgen is de valkuil waar we maar moeilijk uitkomen als we geproefd hebben van aanzien, eer van mensen en de adrenaline van hard werken. Jezus brengt het hele leven met Hem terug tot de juiste proportie: Weinig is nodig, slechts één ding…. 
 
Ik heb jarenlang gehoord dat we onze talenten in de dienst van God moeten inzetten. Ik heb jarenlang gehoord dat God ons wil gebruiken in zijn dienst.  Het zit ook zo in de cultuur van sommige christelijke organisaties. Maar het is niet waar wat er gezegd wordt. Als we niet oppassen komen we met deze uitspraken in een slopend vermoeiende religieuze cirkel terecht. Jezus zegt in de uitleg van de ware wijnstok (Johannes 15) dat zelfs het goede aan ons gesnoeid moeten worden. Dat we zonder hem NIETS kunnen doen. Jezus zegt dat het ware leven het volledig samengroeien met Hem is.  Daarom is het zo belangrijk van deze “doe” drang en “talentenjacht” bevrijdt te worden door veel aan Zijn voeten iedere keer weer niets te doen. Daarom is het zo belangrijk om geen Marta te worden die allerlei boterhammen aan het smeren is die Jezus helemaal niet besteld heeft. 
 
Ons talent inzetten mag nooit de motivatie zijn om Jezus te dienen. Hij kan het gebruiken, maar hoeft niet noodzakelijk. Onze diepste motivatie moet zijn om te veranderen en om Hem oprecht lief te hebben.